Przyjaciele Zippiego




 
przyjaciele zippiego

 
Program promocji zdrowia psychicznego - "Przyjaciele Zippiego" jest międzynarodowym programem Partnership for Children, charytatywnej organizacji z Wielkiej Brytanii. Jest to program dla dzieci w wieku przedszkolnym, który promuje zdrowie emocjonalne wszystkich małych dzieci, nie tylko dzieci z problemami, czy trudnościami.
 
 
Program składa się z następujących części:
 
1. Uczucia. 
2. Komunikacja.
3. Nawiązywanie i zrywanie więzi.
4. Rozwiązywanie konfliktów.
5. Przeżywanie zmiany i straty.
6. Dajemy sobie radę.
 
Program uczy między innymi dzieci:
 
  •  Jak rozpoznawać własne uczucia.
  •  Jak rozmawiać o własnych uczuciach.
  •  Jak mówić to, co się chce powiedzieć.
  • Jak słuchać uważnie.
  • Jak prosić o pomoc.
  • Jak nawiązywać i utrzymywac przyjaźnie.
  • Jak radzić sobie z samotnością i odrzuceniem.
  • Jak mówić przepraszam.
  • Jak radzić sobie w sytuacji, kiedy jest się krzywdzonym.
  • Jak rozwiązywać konflikty.
  • Jak radzić sobie ze zmianą i stratą, między innymi ze śmiercią.
  • Jak adaptować się do nowych sytuacji.
  • Jak pomagać innym
 
 
 
Archiwalne wypowiedzi dzieci, które uczestniczyły w realizacji ww. programu
 
"Czego nauczyliśmy się w czasie naszych spotkań?"
 
 
strzalki6   "Uczyliśmy się, jak rozwiązywać różne problemy." - Angelika W.
 
 
strzalki6   "Dowiedzieliśmy się, co to jest prześladowanie i jak się czuje człowiek prześladowany." - Oliwia P.
 
 
strzalki6   "Uczyliśmy się, jak postępować, gdy jesteśmy źli i mamy problemy" - Jakub C.
 
 
strzalki6   "Uczyliśmy się, jak można się uspokoić" - Wiktoria P.
 
 
strzalki6   "Dowiedzieliśmy się, jak można pomóc przyjacielowi, gdy on ma problem" - Patrycja W.
 
 
strzalki6   "Rozmawialiśmy na temat rzeczy, które można zmienić i których już nie można zmienić"  -      Janek P.
 
 
strzalki6   "Mówiliśmy o zazdrości i kiedy my zazdrościmy komuś czegoś." - Eliza Ł.
 
 
strzalki6   "Mówiliśmy o smutku i radości, kiedy jesteśmy smutni, a kiedy weseli." - Jakub C.
 
 
strzalki6   "Mówiliśmy o tym, kiedy jesteśmy źli, co nas denerwuje." - Zuzanna D.
 
 
strzalki6   "Opowiadaliśmy sobie o śmierci, o tym, jak się chowa ludzi na cmentarzu i o tym, jak się chowa ludzi w innych krajach." - Aleksandra B.
 
 
strzalki6   "Pani mówiła, że płakać to nie wstyd, że można płakać, gdy się straci bliską osobę."- Jeremiasz J.
 
 
strzalki6   "Uczyliśmy się też jak mówić, aby nas ktoś wysłuchał, a także, jak prosić kogoś o pomoc."- Oliwia P.
 
 
strzalki6   "Rozmawialiśmy też o tym, co robić, aby nie stracić przyjaciela." - Eliza Ł.