"Będę przedszkolakiem" - Program adaptacji dzieci do warunków przedszkolnych

 

 

dzieckoZAŁOŻENIA OGÓLNEdziecko_1
 
•  Poznawanie przedszkola przez dziecko w towarzystwie rodzica.
 
•  Wprowadzanie dziecka w świat wspólnoty rówieśniczej i udzielanie pomocy wychowankowi w odnajdywaniu w nim swojego miejsca.
 
•  Organizowanie działań zmierzających do poznania każdego dziecka poprzez obserwację i rozmowy z rodzicami.
Nawiązanie pozytywnych relacji pomiędzy pracownikami przedszkola a dzieckiem i jego rodzicami
 
 
MOTYWACJA ZAŁOŻEŃ
 
W naszym przedszkolu dni adaptacyjne są organizowane już od kilku lat, jednak każda z nauczycielek organizowała spotkania z dziećmi i ich rodzicami w oparciu o wypracowane przez siebie materiały.
 
Wymiana informacji i doświadczeń z przebiegu dni adaptacyjnych, wzmocniła w nas przekonanie, że są to działania potrzebne, zapewniające minimalizowanie negatywnych przeżyć dziecka, rozpoczynającego edukację przedszkolną.
 
Po ukończeniu trzeciego roku życia, znaczna liczba dzieci zaczyna uczęszczać do przedszkola. Dzień, w którym dziecko trafia po raz pierwszy do przedszkola, jest bardzo ważny w jego życiu. Musi rozstać się ono z bliskimi osobami i w nowym środowisku poradzić sobie samo z różnymi problemami.
 
W tym momencie rozpoczyna się dramat dorosłych i ich pociech. Rodzice lub dziadkowie muszą patrzeć na rozpaczające dziecko i mimo to odprowadzać je do przedszkola. Członkowie rodziny dziecka bardzo często przenoszą podświadomie swoje lęki na dziecko. Niepokoją się o to, czy ono poradzi sobie z rozstaniem, czy będzie płakać, czy pracownikom przedszkola można zaufać. Jeżeli rozpacz dziecka trwa dłużej, zaczynają mieć wątpliwości, a nawet rezygnują z posyłania dziecka do przedszkola.
 
Małe dziecko jest mocno uzależnione emocjonalnie od najbliższych osób. W nowym środowisku traci ono poczucie bezpieczeństwa.
 
Przygotowanie dziecka do rozstania, to zadanie bardzo ważne i jednocześnie trudne. Wymaga wielu przemyślanych poczynań personelu przedszkola oraz dużego zaangażowania ze strony rodziców.
 
Większość rodziców jest bardzo zainteresowana tym, co się z dzieckiem będzie działo w nowym środowisku. Chcą objaśniać mu nieznane, ale sami są pełni obaw. Zazwyczaj nie przeżywali oni jeszcze stresu związanego z dłuższym rozstaniem się z dzieckiem.
 
W pierwszych dniach września obserwowałyśmy dramat dzieci, przekraczających po raz pierwszy próg przedszkola. Zdenerwowania i lęku nie kryli także rodzice, zastanawiając się, czy ich pociechy poradzą sobie w nowych warunkach, czy można zaufać nauczycielce powierzając jej opiekę nad swoimi dziećmi.
 
Opracowanie programu adaptacji wynika z naszych potrzeb i oparte jest na wielu doświadczeniach, obserwacjach i przemyśleniach, dotyczących sposobu wprowadzania dzieci w nowe środowisko.
 
Chcemy, by w naszym przedszkolu wychowankowie nie musieli rozstawać się z rodzicami z płaczem, strachem, aby start w usamodzielnianie się przebiegał łagodnie, a dzieci chciały tu być i czuły się bezpiecznie.
 
Przedszkole nie zastąpi rodziców, nie zdejmie z nich odpowiedzialności za rozwój i wychowanie dziecka. Może, i powinno wspomagać ich, a w razie potrzeby kompensować braki. Wynika stąd konieczność uzgodnienia wspólnych celów, zasad postępowania, wzbudzenia w rodzicach poczucia przynależności do wspólnoty przedszkolnej, uczynienia ich sojusznikami.
 
 
dziecko_2CELE ADAPTACJI W PRZEDSZKOLUdziecko_3
 
•  Przezwyciężanie obaw i lęków związanych z przekroczeniem progu przedszkola przez dziecko i jego rodziców.
 
•  Zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa w nowym środowisku.
 
•  Uświadomienie rodzicom, że ich współdziałanie z pracownikami przedszkola to warunek udanej adaptacji dziecka.
 
•  Umożliwienie rodzicom obserwacji zachowań swojego dziecka na tle grupy rówieśniczej.
 
•  Ukazanie dziecku i jego rodzicom, że pobyt w przedszkolu daje możliwość zdobywania wiedzy, umiejętności i nowych doświadczeń.

•  Poznanie oczekiwań rodziców w stosunku do przedszkola

 
/autorki: Kaźmierczak Elżbieta, Neubauer Anna, Urbaniak Jadwiga, Wenker Mariola, Zielińska Kazimiera/